"Man of Vengeance"
"Episod 17"
En. Sila, bertenang. Jangan, En. Sila!
Kematian itu terlalu mudah untuk awak.
Awak dan ibu awak perlu menderita dan tebus kesilapan kamu.
Suruh dia tandatangan penyerahan saham itu.
Buat sekarang.
Waen...
ikut saya.
Mulai sekarang, Waen ialah orang bawahan saya.
Orang lain tak boleh buat apa-apa padanya.
Jika awak berani sakiti dia,
saya takkan lepaskan awak.
Bawa dia pergi!
-Jalan. -Jalan.
Walaupun saya tewas di tangan awak,
ibu saya takkan biarkan saja, Sila.
Tunggulah.
-Cepat ikut saya. -Jalan.
Plug.
Ya, En. Sila.
Terima kasih, En. Sila.
Awak boleh balik.
Jika Sawit berani sakiti awak lagi,
hubungi pembantu saya.
Plug, beri dia nombor telefon awak.
Baik, En. Sila.
En. Sila, saya tak ada rumah.
Ibu bapa saya baru meninggal dunia.
Mak Cik Tong saja saudara saya ada.
Namun, Mak Cik Tong pembantu rumah Pn. Sida.
Sekarang, Sawit dah aniaya saya
dan kata saya curi rantai ibunya.
Saya tak boleh tinggal di sana lagi.
Saya mahu cari kerja untuk tanggung diri saya.
Saya akan habis belajar setahun lagi.
En. Sila, saya boleh buat apa saja.
Kecuali jual dadah dan jadi pelacur.
En. Sila, tolong saya.
En. Sila, saya merayu.
Saya harap dapat buatkan rumah itu lebih terang dan luas.
Supaya orang yang mendiaminya,
boleh rasa kehidupan ini dipenuhi cahaya dan harapan.
Min, awak dah balik.
Ya, Kwan.
Mana mak dan ayah?
Mereka keluar.
Kenapa awak balik lambat?
Ada perbincangan dengan klien.
Kwan, awak nampak gembira hari ini.
Sebab saya dah lupakan dia.
Awak tak percaya yang saya boleh lupakan dia?
Jadi, awak tak marah walau apa dia buat pada awak?
Saya marah.
Namun saya dah fikir.
Saya sedar yang saya benci dia ketika saya kecil.
Saya buli dia tanpa belas kasihan.
Sebab itu saya terima balasannya.
Kwan.
Selain dia...
saya juga sakiti awak dan pandang rendah pada awak.
Saya mahu minta maaf pada awak.
Semalam, saya nampak dia hantar awak.
Saya...
Saya tahu kamu berdua rapat ketika kecil.
Jika awak suka dia...
-Kwan, saya tak... -Awak patut ikut kata hati awak.
Saya faham.
Jangan risau tentang saya.
Saya baik-baik saja.
Maaf.
Awak sibuk bekerja. Mesti awak lapar, kan?
Saya dah masak dan tinggalkan makanan atas meja.
Awak boleh makan jika awak lapar.
En. Sila.
Ada apa, Plug?
Sawit dah tandatangan penyerahan saham itu.
Ini dia.
-Bagus. -Ya.
"Ao"
Ao, kenapa awak banyak kali hubungi saya?
En. Sila, Cik Mam cedera.
Apa?
Mana Mak Cik Mam sekarang?
Di hospital, En. Sila.
Tunggu saya di sana.
Plug, pergi hospital.
Baiklah.
Ke tepi.
Encik, awak tak boleh masuk.
Ke tepi.
-Awak tak boleh masuk. -Tak boleh masuk.
En. Sila, bertenang.
Doktor telah periksa Cik Mam. Dia baik-baik saja, En. Sila.
Encik, jika awak tak berundur, saya akan panggil pengawal usir awak.
Ao, apa berlaku?
Kenapa ibu saudara saya jadi begini?
Saya pun tak tahu.
Saya nampak Cik Mam dibawa masuk ke dalam kereta.
Saya hubungi awak, tapi awak tak jawab.
Saya cuma boleh hubungi Menteri Peera.
En. Peera suruh orang jejaki lokasi telefon Cik Mam.
Barulah polis dapat selamatkan dia.
Jika tidak...
Apa?
Apa mereka cuba buat pada Mak Cik Mam?
Saya tanya. Apa mereka mahu buat?
Mereka culik dan belasah Cik Mam.
Siapa?
Saya tanya. Siapa?
Sila.
Bagaimana keadaan Mam?
En. Peera.
Polis dapat tangkap penculiknya?
Belum lagi.
Namun saya dah arahkan supaya mereka diburu.
Kita akan dapat tangkap mereka. Jangan risau.
Adakah angkara Pn. Sida...
dan isteri awak?
Sila!
Jangan kata...
yang awak percayakan Ao dan mahu balas dendam pada Pn. Sida?
Jika benar...
saya rasa awak bodoh.
Saya tak peduli.
Saya juga tak peduli tanggapan awak tentang saya.
Namun, mereka tak berhak buat begitu kepada ibu saudara saya.
Awak terfikir tak?
Jika polis tak sempat selamatkan ibu saudara saya,
apa akan berlaku kepadanya?
Saya tahu.
Sebab itu saya rasa sangat bersalah.
Namun Sila, setiap negara ada peraturan.
Namun adakah mereka hormati peraturan berdasarkan tindakan mereka?
Bertenang dulu.
Saya tahu.
Awak pun risau macam saya.
Namun awak tak boleh buat apa-apa...
sebab awak pegawai kerajaan.
Namun, saya bukan.
Hal ini tiada kaitan dengan itu.
Jika saya dapat tahu yang ia angkara Sida atau Lawan...
saya takkan lepaskan mereka. Tunggu dan lihatlah.
Jika hari itu tiba sekalipun...
bukti jenayah itu mungkin akan hilang.
Maaf.
Saya orang yang terus terang.
Namun saya telah lalui banyak kesukaran...
sehingga saya tak percayakan sesiapa...
kecuali diri saya.
Dengar sini.
Walau apa pun awak buat,
awak perlu fikir dengan teliti.
Ibu saudara awak masih cedera dan terlantar.
Dia sangat risau akan awak.
Saya dah kata jangan takut.
Tiada siapa boleh ganggu kita.
Sida.
Kenapa awak sangat yakin?
Bagaimana jika orang upahan awak ditahan dan dedahkan tentang kita?
Nampak wain merah atas meja itu?
Awak sangka saya akan biarkan saja sehingga pagi esok?
Macam kehidupan saya juga.
Saya takkan benarkan hidup saya diganggu.
Jadi, saya takkan biarkan mereka...
beri keterangan kepada polis.
Jika mereka tiada peluang pun, Mam berjaya larikan diri.
Bagaimana jika dia dedahkan? Sida, apa patut kita buat?
Dia takkan beritahu sesiapa.
Jika awak berani beritahu polis,
anak saudara awak akan mati.
Dia takkan beritahu sesiapa tentang orang yang menculiknya.
Mak Cik Mam.
Saya bersumpah.
Setelah mak cik sedar,
mereka akan terima balasannya.
Saya bersumpah.
En. Sila.
Awak tak tidurkah?
Ao.
Tolong jaga Mak Cik Mam.
Jangan takut.
Saya dah suruh orang jaga di luar.
Takkan ada orang berani sentuh ibu saudara saya.
Saya mengharapkan awak.
Awak mahu ke mana?
Hai, En. Pisak.
Saya mahu tawarkan sesuatu.
Hari ini.
Cik Mam.
Awak dah sedar.
Bagaimana keadaan awak?
Adakah Sida yang cederakan awak?
Mana Sila?
En. Sila jaga awak sepanjang malam.
Dia baru saja keluar.
Ke mana dia pergi?
Cik Mam, dia tak beritahu.
Ao, hubungi Min.
Cepat.
Baiklah.
Helo?
Ya.
Saya Min. Cakaplah.
Apa?
Cik Mam mahu saya buat apa?
Baiklah.
Min, ada sesuatu berlakukah?
Dah selesai?
Awak patut tahu jika saya juga ditimpa masalah,
nahaslah awak.
Masuk.
Pn. Sida.
Ada apa, Chutima?
Pemegang saham mahu adakan mesyuarat tergempar.
Mesyuarat?
Siapa yang arahkan? Kenapa saya tak tahu?
Saya tanya, siapa yang arahkan?
Apa yang berlaku?
Belum tiba masa untuk mesyuarat pemegang saham atau pengurusan.
Siapa yang panggil kamu?
Saya tanya, siapa yang arahkan?
Saya, Pn. Sida.
En. Pisak, awak cuma pegawai kewangan.
Awak tiada hak untuk aturkan mesyuarat pemegang saham.
Maaf. Saya cuma menurut arahan.
Arahan siapa?
Saya tanya! Arahan siapa?
Awak tak dengarkah?
Hai, Pn. Sida.
Saya cuma miliki 25 peratus saham syarikat.
Apa awak boleh buat?
Tak guna.
Apa awak buat di syarikat saya?
Halau dia dari syarikat saya!
Awak tak dengarkah?
Saya suruh awak halau dia!
Awak sangat bising macam wanita di pasar.
Semua orang dengar.
Namun, tiada siapa berani halau saya.
Sebab saya ada hak untuk berada di sini.
Ada hak?
Apa hak awak?
Ini syarikat untuk orang kelas atasan.
Bukan tempat untuk orang macam awak.
Pergi!
Jika awak cakap begitu,
maksudnya awak tak sedar keadaan terkini syarikat ini.
Apa identiti saya...
yang membolehkan saya berada di sini?
Biar saya perkenalkan sekali lagi.
Ini En. Sila.
Pemegang saham utama baharu SD Corporation.
Mustahil!
Syarikat ini milik saya dan anak saya.
Saya miliki 45 peratus saham.
Anak saya miliki 25 peratus saham.
Kamu semua! Suruh Sawit datang ke sini!
Buatlah.
Tiada gunanya.
Sekarang, 25 peratus saham yang pernah jadi milik anak awak...
telah jadi milik saya.
Mengarut!
Saya tak percaya dia jual sahamnya kepada orang teruk macam awak.
Sila, keluar!
Plug.
Tak faham lagikah?
Sekarang, saya miliki 25 peratus saham daripada Sawit.
Selain 30 peratus yang saya dah beli,
jumlahnya ialah...
Saya sangat teruja.
Orang yang awak gelar teruk...
telah menjadi pemilik syarikat ini.
Pn. Sida, tolong saya buat kiraan.
Campurkan 25 peratus dan 30 peratus.
Berapa jumlahnya?
Berapa?
Tak mungkin.
Chutima, hubungi Sawit sekarang!
Ia benar.
Awak ke mana?
Sebab itu awak ketinggalan berita terkini.
Awak tak tahu saya dah jadi pemegang saham terbesar syarikat awak.
Awak juga tak tahu...
anak awak dah jual sahamnya kepada saya.
Awak sangka awak boleh kuasai saya?
Tamparan itu mengingatkan saya.
Saya miliki 55 peratus saham.
Awak pula...
cuma miliki 45 peratus.
Sila.
Kali ini...
akhirnya awak ingat nama saya, kan?
Sebagai pemegang saham terbesar...
saya mahu lihat semua rekod kewangan.
Mari lihat jika ada orang curi duit syarikat.
En. Pisak, awak dengar?
Baiklah, En. Sila.
Bukan rekod kewangan saja.
Saya mahu periksa semua aset Sida juga.
Awak tak ada hak untuk periksa aset saya.
Saya tak peduli jika ia dibeli bawah nama awak.
Namun, jika ia dibeli bawah nama syarikat,
saya perlu campur tangan...
sebab itu aset syarikat saya.
Sila, jangan melampau!
Awak agak ganas hari ini.
Pn. Sida Rittinatkoson.
Awak bukan lagi orang muda.
Awak boleh balik.
Awak mahu bermain dengan saya?
Tunggu dan lihatlah. Awak akan sedar awak buat kesilapan besar.
Nampaknya awak tak perlu sertai mesyuarat.
Saya akan suruh orang hantarkan ke rumah awak.
Silakan.
Hai, saya Sawit.
Bagaimana keadaan di syarikat?
Semuanya baik-baik saja?
Pemegang saham utama baharu tiba-tiba muncul.
Siapa?
Sila.
Sila?
Habislah saya.
Sila.
Sila!
Tunggulah!
Saya pernah jalinkan hubungan...
dengan adik ipar Pn. Sida.
Apa awak kata?
Betullah apa yang awak dengar.
Kenapa saya mahu jadi begini?
Awak sepatutnya boleh teka.
Cik Mam.
Jadi, awak cedera disebabkan Sida?
Kenapa tak beritahu polis yang ia angkara dia?
Saya tak mahu tambahkan kebencian anak saudara saya.
Saya mahu akhiri semua ini.
Namun mereka culik dan belasah awak.
Keadaan ini takkan berakhir dengan mudah.
Sekurang-kurangnya,
En. Sila takkan biarkan saja.
Sebab inilah...
saya suruh Ao panggil awak ke sini, Min.
Saya percaya yang selain saya...
awak saja yang boleh halang Sila.
Boleh awak tolong saya?
Tolong saya cari Sila.
Beritahu dia, jangan balas dendam demi saya.
Baiklah.
Tiada masalah, Cik Mam.
-Pn. Sida. -Mana Ae?
Saya tanya. Mana Ae?
Ae!
Kamu tak dengar?
Ae!
Kenapa dengan kamu?
Apa yang berlaku?
Maaf, mak.
Tolong maafkan anak mak yang bodoh.
Apa berlaku?
Siapa buat begini kepada kamu?
Beritahu mak.
Maaf, saya sangat bodoh.
Saya mahu tewaskan si tak guna itu.
Saya mahu tewaskan dia.
Sebab itu saya buat pertaruhan dengannya.
Dia tipu saya.
Dia mahu dapatkan saham syarikat saya.
Namun, saya enggan serahkan.
Jadi, dia hantar orang untuk belasah saya, mak.
Maaf.
Maafkan saya, mak.
Waen, berani awak buat begini?
Waen, apa awak buat?
Waen!
-Awak! -Maaf, En. Sawit.
Tidak. Sepatutnya, tak guna!
Ada orang suruh saya ke sini dan kata,
saya boleh buat apa saja yang saya mahu di rumah ini.
Siapa suruh awak ke sini?
Saya.
Hai, orang tua!
Wanita jahat macam awak tak berhak datang rumah saya dan buat kecoh!
Mak!
Awak pun tak ada hak untuk pukul saya.
-Awak... -Mak.
Mari sini.
Cik Ao.
Adakah awak lelaki?
Mak!
Jika dibandingkan dengan apa ibu awak buat pada bos saya,
dia dikira tak berkeras pada ibu awak!
Waen!
Siapa yang suruh awak bawa wanita ini ke rumah saya?
Saya takkan lepaskan awak!
Tong, hubungi polis.
Hubungilah polis, mak cik.
Cepatlah.
Mak cik tahu saya jahat dari awal lagi.
Namun saya tak pernah jual orang untuk dapatkan duit untuk berjudi.
Sudahlah, Waen. Pergi.
Mak cik, kenapa saya patut pergi?
Saya diarahkan ke sini oleh pemilik rumah ini.
Saya tak suruh awak datang.
Pn. Sida, saya tak maksudkan awak.
Jika bukan saya, siapa?
En. Sawit.
Pasti awak tahu siapa pemilik rumah ini.
Pemilik sebenar rumah ini suruh kami datang lihat rumah baharu.
Besarnya.
Gadis-gadis, keluarlah.
Berhenti! Apa kamu buat di rumah saya? Keluar!
Ada apa?
Dari mana bunyi bising ini?
Adakah dari rumah Pn. Sida?
Ada apa?
Gadis-gadis.
Pergilah berseronok dengan lelaki itu!
Lepaskan!
Lepaskan anak saya!
Lepaskan!
Berhenti!
Saya kata berhenti!
Mari berseronok, si kacak.
Orang tua, menarilah juga jika mahu.
Jangan sentuh saya! Saya tak mahu menari! Pergi!
Menarilah. Cepat.
Pergi!
Berhenti!
Berhenti sekarang!
Kami takkan berhenti.
Kita jumpa lagi.
Anak awak pula...
saya jumpa dia semalam.
Bukankah itu En. Sila?
Apa dia buat di rumah Pn. Sida?
Dia buat perkara sama seperti cara dia layan saya.
Sayang, apa maksud kamu?
Kenapa awak padamkan muzik?
Maaf.
Awak tak boleh padamkan muzik,
sebab para gadis ini sedang meraikan sempena berpindah ke rumah baharu.
Betul, semua?
Keluar dari rumah saya!
Saya akan suruh pengawal halau kamu!
Mana pengawal?
Halau mereka!
Awak tak boleh suruh orang halau kami.
Sebenarnya...
saya yang patut halau kamu.
Awak dan anak awak yang bodoh.
Bukan. Anak awak.
Keluar dari rumah saya!
Apa maksud dia?
Kamu gadaikan rumah ini kepada si tak guna ini?
Mak.
Dia tipu saya!
Siapa kata wanita pandai menipu?
Lelaki lebih pandai menipu, betul?
Waen.
Kenapa?
Apa awak cuba buat?
Lepaskan.
Apa awak buat pada anak saya?
-Awak tak berhak sentuh anak saya! -Awak yang sebenarnya...
tak berhak sentuh saya.
Saya tak mahu bau saya terkena awak.
Tak mengapalah.
Awak mungkin dah biasa.
Bukan saya seorang saja.
Anak awak...
juga tak guna.
Sila!
Jangan sentuh anak saya!
Siapa kata En. Sila salah?
Siapa yang mahu buli saya semalam?
Siapa?
-Apa maksud awak, Waen? -Apa?
Ada ramai orang di sini.
Saya mahu awak melutut dan minta maaf pada saya.
-Awak berani? -Awak berani? Cepatlah.
-Awak ingat saya tak berani pukul? -Ayuh.
-Ayuh.
Diam!
Awak tak guna!
Awak sangka...
awak boleh ambil harta saya begitu saja?
Awak tak guna!
Saya tak sangka semudah ini.
Namun anak awak...
terlalu bodoh.
Sebab itu saya boleh dapat dengan mudah.
Saya tak bodoh!
Awak tipu saya!
Sila, awak tipu saya!
Awak tipu saya!
-Awak yang tipu! -Awak yang tipu!
Berani awak?
Saya mahu balas dendam. Apa masalahnya?
Diam, Waen.
Awak orang yang keji.
Awak aturkan perangkap untuk menipu anak saya, kan?
Sila, awak tak guna!
Awak binatang!
Dari segi kejahatan, saya tak setanding awak.
Namun jangan risau.
Saya lebih muda daripada awak.
Saya ada banyak masa.
Saya akan gunakan masa saya ada untuk balas dendam pada awak.
Bagaimana patut saya mulakan?
Awak yang mahir dalam hal ini.
Awak mahir musnahkan harta orang lain.
Awak mahir musnahkan benda kesukaan orang lain.
Awak mahir menyakiti insan tersayang orang lain.
Baiklah.
Saya akan tunjukkan.
Biar saya mulakan dengan rumah awak.
Gadis-gadis, mulakan.
Mari.
Apa yang berlaku?
Kwan, apa kata kita tanya Pn. Sida?
Jangan.
Mari, gadis-gadis.
-Fuji. -Ya.
Tunjukkan kawasan rumah kepada mereka.
Mari lihat jika rumah ini berbaloi dijadikan hotel.
Gadis-gadis, mari.
Keluar dari rumah saya!
Saya mahu bunuh kamu semua!
Waen, bawa saya lihat sekitar rumah.
Baiklah.
Tak guna! Keluar!
Keluar dari rumah saya!
Tak dengarkah?
En. Sila.
Tingkat atas sangat hebat!
Keluar sekarang!
Jangan pedulikan dia.
Tak guna!
Sila!
Keluar dari rumah saya!
Awak sangat angkuh.
Maksudnya...
awak mahu bawa hal ini ke mahkamah, kan?
Baiklah.
Saya pun ada berita.
Berita apa?
Anak Pn. Sida dibawa ke mahkamah oleh peminjam wang dari Kumpulan Daewill.
Sebab anak kesayangannya...
berhutang banyak duit.
Awak...
Berapa banyak awak mahu?
Beritahu saya. Berapa banyak awak mahu?
Saya mahu dapatkan semula saham dan rumah saya!
Duit tak boleh beli segalanya.
Terutamanya dengan orang macam saya.
Awak tak mahu duit?
Jika awak tak mahu duit,
beritahu saya.
Apa awak mahu?
Saya tak mahukan apa-apa.
Saya cuma mahu lihat awak...
dan anak awak...
sengsara.
Sengsara sama seperti orang yang awak seksa.
Selepas melihat awak sengsara, saya akan lihat awak mati depan saya.
Sama seperti yang awak buat...
dan yang awak tunjukkan kepada saya.
Beginilah.
Saya beri awak masa sehari.
Keluar dari rumah ini.
Saya minta secara baik.
Ao.
Ya, En. Sila.
Esok, periksa sama ada...
penghuni sebelum ini dah pindah keluar atau belum.
Jika belum...
cari orang untuk usir dan buang barang-barang mereka.
Selain itu, beritahu ibu saudara saya.
Setelah dia sembuh,
saya akan tunjukkan dia rumah baharu saya.
Faham?
Gadis-gadis, mari lihat ruang lain.
Ada banyak ruang lain.
Baiklah.
Sila.
Apa awak dah buat pada rumah Pn. Sida?
Tor.
Jangan sebut nama itu lagi.
Apa awak cuba buat?
Tor, berhenti.
Berhenti.
Tor dah mati.
Sekarang, saya Sila.
Saya akan ajar mereka.
Tor, berhenti.
Tidak.
Saya percaya awak masih ada hati nurani.
Awak ada ibu saudara.
Awak masih risau akan saya.
Jangan sakiti sesiapa lagi, okey?
Tor.
Berhenti.
Jangan ikut saya.
Tor.
Saya merayu.
Boleh awak bersama saya?
Jangan sakiti orang lain lagi.
Ia dah berlalu.
Jangan fikirkannya lagi.
Tidak.
Tor.
Saya merayu. Jangan pergi.
Tor, temanlah saya.
Jangan pergi.
Jangan ke mana-mana.
"Man of Vengeance"